Bago ko umpisahan ang entry na ito (shungaks, naumpisahan mo na nga!), nais ko lamang sabihin na ang birthday po ng papa ko eh hindi ngayon kundi kahapon, September 26. Ngayon lang nagcelebrate dahil malamang sa malamang wala ako sa bahay. Nandoon ako sa baguio at nag-aaral. Hay buhay!

Hindi ko naumpisahan ang parteeeeyyy dito sa bahay dahil tanghali na nang nakarating ako mula sa Baguio. At ang sumalubong lang naman sa akin ay ang mga sandamakmak na bisita ni papa. Oh well, face towel, ang dami kasing kaibigan ni papa. Kainggit! Amp! Ako kasi (Amp! Ayoko magdrama dito!)…

Kung nais niyong tanungin kung ano iniregalo ko sa aking eber loving tatay, Hmmm… isang wallet po. Ekshelli, binigay ko na iyong wallet pero hep hep hep syempre dapat nakabalot para may thrill ang lifeness noong nakaraang Sabado. Pero, gusto ko na buksan niya iyong regalo sa birthday niya. Binigay ko ang regalo at nahulaan ba naman niyang wallet iyon (obvious kasi!). Pero, hindi ako nagpatalo at sinabi kong “Papa, you know, looks are deceiving!”.

Pero alam ko na naramdaman ni papa ang hirap noong tinanggap niya ang gep mula sa akin noong araw na iyon. Ikaw ba naman regaluhan ng ganoong kaaga tapos sasabihing sa birthday mo pa mabubuksan, hindi ka naman kaya mabaliw at maexcite sa pagbukas ng regalo. Wapak! Pero, hayun nabuksan na rin niya sa wakas at natuwa siya sa gep ko sa kanya.

Paano nga ba ako humantong sa pagregalo sa kanya ng wallet? Ganito kasi iyon… Once upon a time in China, Long long ago, Isang araw pumunta ang aking erpat sa SM. Syemps sinama niya ako together with my mader. Noong nagbabayad na siya sa cashier at inilabas ang kanyang wallet para kunin ang kanyang credit card, nakita ko na luma na ang kanyang wallet. Tapos yaong mga cards niya eh hindi na magkasya sa wallet niya. Para na ngang bibigay ang wallet eh. Kaya, tila may bombilyang lumitaw sa aking ulo at “aha!” alam ko na ang aking nasambit. Isang wallet. THE END.

Saan ko nabili ang wallet? Magkano ang wallet? Bakit iyon na klaseng wallet ang napili ko? (Ano ba iyan, utak! Ang dami mong tanong!)Oh well, face towel, Nabili ko ang wallet sa SM Baguio doon sa department store if I’m not mistaken sa 1st floor at exactly 11:36 am. Hayan utak ha at may time pa. May angal ka pa ba? Yaong wallet na iyon ay nagkakahalaga ng isang libo’t limang daan siyamnapu’t siyam pesos. Alam ko medyo may kamahalan pero may kalidad nga naman. At yaong tatay ko kasi eh medyo mahilig sa may brand eh. Hahaha! Iyon ang napili kong wallet dahil yaon nga maraming paglagyanan ng cards and everything. Tapos first class leather chenes daw sabi nung saleslady. Tapos, ayun nga may brand. Buti kamo at hindi na ako naghirap sa pagbalot kasi may free gift wrap na raw iyon. Oha? Ang ganda pa ng pagkabalot.

Oh well face towel. Hindi naman ito ang first time na nagregalo ako sa aking erpat. Ekshelli, maraming beses na. At ang pinakadabest na nairegalo ko sa kanya noon ay ang sumbrero. Nagustuhan talaga ni erpat! Lagi niya iyong dinadala kahit sa anong bansa pa man siya mapunta. Buti pa nga iyong sumbrero andami ng napuntahang iba’t ibang lugar sa mundong ito, eh ako! Asa pa! Kaya minsan gusto ko na lang ilagay sarili ko sa maleta ng tatay ko at nang makarating man lang ako sa ibang bansa. Hayyy.

O siya siya siya! Happy birthday erpat! Sana gamitin mo ang wallet na regalo ko sa iyo(Oh well, ginagamit mo na pala!). Swerte iyan tay! hakhak! Labyu papa ko! Labyu so much! You’re the best of all the best! Ever! Hayyy.

Geh! Hanggang todits na lang at tomguts na si ako.